రాముని కృష్ణుని రహస్యాలు... డా.బి.ఆర్‌.అంబేడ్కర్‌ రచన ...తెలుగు అనువాదం: డాక్టర్‌ బి.విజయభారతి, బొజ్జా తారకం ...

రాముని కృష్ణుని రహస్యాలు

అంబేడ్కర్‌ మరణానంతరం ఆయన సంపూర్ణ రచనలను ప్రచురించే బాధ్యతను మహరాష్ట్ర ప్రభుత్వం చేపట్టింది. ముందుగా మూడు
సంపుటాలు వెలువడ్డాయి. ''రిడిల్స్‌ ఇన్‌ హిందూయిజం'' నాలుగవ సంపుటం. అందరూ అనుకున్నట్టే ఈ పుస్తకం బయటకు రాగానే గొప్ప సంచలనం సృష్టిస్తూ పెద్ద వివాదాన్ని రేపింది.

హిందూ మతం పై విమర్శలున్నాయని, అసభ్యకరమైన రాతలున్నాయని, ఈ పుస్తకం లోని ''ది రిడిల్‌ ఆఫ్‌ రామా అండ్‌ కృష్ణా'' లో తమ దేవుళ్లను కించపరిచే రాతలున్నాయని, దీన్ని సహించేది లేదని, వెంటనే ఆ పుస్తకాల అమ్మకాన్ని నిషేధించాలని, అందులోని కొన్ని భాగాలను తొలగించాలని, మరాఠా మహా సంఘం వారు, శివసేన వారు పెద్ద ఎత్తున ఆందోళన లేవదీశారు. వెంటనే మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం పుస్తకం అమ్మవద్దని ఉత్తర్వులు జారీ చేసింది. దేశ వ్యాప్తంగా పుస్తకం కోసం ఎదురు చూస్తున్న మేధావులు,

దళితులు, ప్రజాస్వామిక శక్తులు ఈ సంఘటనతో కలవరపడ్డాయి. ఒక రచయిత అభిప్రాయాలను తొలగించే అధికారం ఎవరికీ లేదని, శక్తి వుంటే వాటిని ఖండించాలి గానీ నిషేధించాలనే హక్కు ఎవరికీ లేదని, తన అభిప్రాయాలను ప్రకటించుకునే స్వేచ్ఛ ప్రతి రచయితకూ ఉన్నదని, దానిని ఇతరులు గౌరవించాలని, అంబేడ్కర్‌ అభిప్రాయాలను తొలగించాల్సిన అవసరం లేదని దేశంలోని మేధావులు అభిప్రాయపడ్డారు.

డా.అంబేడ్కర్‌ రచనలు ప్రచురించే బాధ్యత మాత్రమే ప్రభుత్వం స్వీకిరించింది కానీ దానిలో మార్పులు, మినహాయింపులు చేసే హక్కు ఎవరికీ లేదని ''రిడిల్స్‌ ఇన్‌ హిందూయిజం'' పుస్తకాన్ని యధాతథంగా అమ్మకానికి విడుదల చేయాలని దళితులు, లక్షలాది ప్రజలు, అభ్యుదయ వాదులు, ముంబాయి, నాగపూర్‌ పట్టణాల్లో గొప్ప ప్రదర్శనలు జరిపారు.

ఒక రచయితకున్న భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛను రక్షించడానికి లక్షలాది ప్రజలు ఆందోళన చేయటం అనేది చరిత్రలో ఇదే ప్రథమం. అయితే ఈ ఆందోళన దేశవ్యాప్తంగా అంటుకోక ముందే ప్రభుత్వం రెండు వర్గాలకు రాజీ కుదురుస్తూ ''అంబేడ్కర్‌ భావాలతో ప్రభుత్వం అంగీకరించడం లేదు'' అనే వాక్యాన్ని చేర్చి పుస్తకాన్ని యధాతథంగా విడుదల చేసింది. అదే ఈ పుస్తకం.

దీని అనువాదకులు డా. విజయభారతి, బొజ్జా తారకం గార్లు.
విజయనారతి గారు తెలుగు అకాడమీ డైరెక్టర్‌గా పదవీ విరమణ చేశారు. వారు అనేక పుస్తకాలు రాశారు. వాటిలో ఫూలే, అంబేడ్కర్‌ రచనలు ప్రముఖమైనవి.
బొజ్జా తారకం గారు ప్రముఖ న్యాయవాది. పౌరహక్కులు, దళితుల సమస్యలపై తోడ్పడుతున్న వ్యక్తి. ''పోలీసులు అరెస్టు చేస్తే '' అన్న వీరి రచన తెలుగునాట ప్రత్యేకించి పౌరహక్కుల రంగంలో విశేష ప్రాచుర్యం పొందింది.




రాముని కృష్ణుని రహస్యాలు
రచన: డా. బి.ఆర్‌.అంబేడ్కర్‌
తెలుగు అనువాదం: డా.బి.విజయభారతి, బొజ్జా తారకం

ప్రథమ ముద్రణ: 1988
పునర్ముద్రణ: 1992, 1994, 1996, 1998, 2000, 2003, 2007

48 పేజీలు, వెల : రూ.20/-

ప్రతులకు, వివరాలకు:

హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌,
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడిమల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌-500067 ఫోన్‌: 040 2352 1849

సెంటర్‌ ఫర్‌ దళిత్‌ స్టడీస్‌,
3-4-142/6, ఫస్ట్‌ ఫ్లోర్‌, బర్కత్‌పుర,
హైదరాబాద్‌ -500027 (ఫోన్‌ 040-23449192)

ఇమెయిల్‌: hyderabadbooktrust@gmail.com

.....................................

ఆదివాసీల ఆత్మబంధువు సి కే జాను ..........

ఆదివాసీలు అమాయకులు . నిరక్షరాస్యులు . రక్తాన్ని చెమటగా మార్చి సేకరించిన వస్తువులను మధ్య దళారీలు తరలించుకు పోతుంటే కళ్ళప్పగించి చూసే నిస్సహాయులు . పుట్టి పెరిగిన చోట కనీసం ఆరు గజాల స్థలం సంపాదించు కోలేని నిరుపేదలు . ఆ అభాగ్యుల దుర్భర స్థితిగతులను చూసి తల్లడిల్లిన జాను ... వారి పక్షాన నిలిచింది . అన్యాయాలకు ఎదురొడ్డి ... ఆదివాసీల హక్కుల సాధనకు , వారిని సంక్షేమ పథాన నడిపించేందుకు కంకణ బద్దురాలైంది .

ఆదివాసీల తరఫున కేరళలో పెద్ద ఉద్యమాన్ని నిర్మించిన జానూది నిరుపేద గిరిజన కుటుంబం . ఆరేళ్ల వయసులో పాకీ పని చేసింది . పదమూదేల్లకు రోజు కూలిగా రెక్కలు ముక్కలు చేసుకుంది . ఆ సమయంలో కమ్యూనిస్టు భావజాలానికి ఆకర్షితురాలై ..... ....

ఈనాడు 02 10 2009 ఈనాడు వసుంధరలో "ఆదివాసీల ఆత్మబంధువు " పేరిట ప్రచురించబడ్డ కథనాన్ని పూర్తిగా చదివేందుకు ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి .

జాను గురించి మరింత సమాచారాన్ని తెలుసుకునేందుకు మేం ప్రచురించిన "అడవితల్లి సి .కే జాను" ను చదవండి .

జమీల్య నవలపై అంతర్వాహిని బ్లాగులో నరేష్ నందం గారి సమీక్ష

హైదరాబాద్ బుక్ ట్రస్ట్ ప్రచురించిన "జమీల్య" నవల ను నరేష్ నందం గారు తన బ్లాగు "అంతర్వాహిని" లో చాలా అద్భుతంగా సమీక్షించారు. ( http://janaj4u.blogspot.com/2009/10/blog-post.html ). వారికి ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటూ మా బ్లాగు వీక్షకుల సమాచారం కోసం దానిని తిరిగి ఇక్కడ యధాతధంగా పొందుపరుస్తున్నాము.

"జమీల్య"

“ప్రపంచంలోనే బహు సుందరమైన ప్రేమకథ”గా విమర్శకుల మన్ననలు పొందిన కథ ఇది.

“సామాజికంగా సరికొత్త విలువలు, వ్యవస్ధలు పాదుకొల్పుకుంటున్న సంధి దశలో కిర్గిస్తాన్ ఎదుర్కొన్న జాతీయ, సాంఘిక, సైద్ధాంతిక సంఘర్షణలకు అద్దం పడుతుందీ” రచన.

కిర్గిస్తాన్ రచయిత “చింగీజ్ ఐత్‌మాతోవ్”కు ప్రపంచవ్యాప్త గుర్తింపు తెచ్చిన నవల జమీల్యా.
ఈ పుస్తకాన్ని నవల అనే కంటే కూడా పెద్ద కథ అంటే సరిపోతుందేమో!

కిర్గిజ్, రష్యన్ భాషలలో వెలువడిన ఈ కథ ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎన్నో భాషలలోకి అనువదింపబడింది. భారత దేశంలో రష్యన్ రచయితల ప్రాభవం, ప్రభావం పెరుగుతున్న 1950లలో ఈ పుస్తకాన్ని తెలుగులోకి ఉప్పల లక్ష్మణ రావు గారు అనువదించారు.

ప్రధాన పాత్రలు, పరిస్ధితులు:
ఈ కథ కిర్గిస్తాన్‌లోని కుర్కురోవ్ అనే గ్రామం నేపధ్యంగా సాగుతుంది.
జర్మనీతో జరుగుతున్న యుద్ధంలో రష్యా తరపున ప్రతి యువకుడు పాల్గొనాల్సిన పరిస్ధితి. గ్రామాల్లో వృద్ధులు, పిల్లలు, వికలాంగులు తప్ప మగదిక్కు ఉండని వాతావరణం. “పండే ప్రతి గింజ యుద్ధభూమికే” అన్న నినాదంతో యుద్ధంలో పాల్గొంటున్న సైనికుల అవసరాలకోసం, ఇంకా చెప్పాలంటే ప్రతి స్త్రీ తన భర్త, కొడుకుల కోసం పొలంలో శ్రమించాల్సిన అవసరం అప్పటిది.
యుద్ధభూమి నుండి ఏదైనా ఉత్తరం గాని, ఎవరైనా సైనికుడు గానీ వస్తే తమ వారి గురించీ, యుద్ధ వాతావరణం గురించి అడిగి తెలుసుకునే దాకా అందరిలోనూ ఉత్కంఠ నెలకొంటుంది.

ఈ పరిస్ధితులలో ఆ కుర్కురోవ్ గ్రామంలో ఉన్న మన కథకుడు సయ్యద్ తన ఆలోచనలనూ, అనుభవాలనూ పాఠకులతో పంచుకుంటాడు.

సయ్యద్: తన చుట్టూ తన ప్రమేయం లేకుండా జరుగుతున్న సంఘటనలను మౌనంగా చూడటం తప్ప సమర్దించటం లేదా వ్యతిరేకించటం చేయలేని పరిస్ధితి అతనిది. కథాసమయం నాటికి అతని వయసు పదిహేను లేదా పదహారేళ్లు. ఇద్దరు అన్నలు యుద్ధంలో చనిపోతారు. అమ్మ, నాన్న, పిన్ని, ఒక చెల్లెలు, మారుటి అన్న, వదిన.. ఇతని కుటుంబం. చిత్ర కళ అంటే ఆశక్తి.

సాదిక్: సయ్యద్‌కు మారుటి అన్న. సరిగా చెప్పాలంటే.. సాదిక్ నాన్న చనిపోయాక కట్టుబాటు ప్రకారం, అతని అమ్మను సయ్యద్ నాన్న పెళ్లి చేసుకుంటాడు. జర్మనీతో జరుగుతున్న యుద్ధంలో పాల్గొనేందుకు మిగిలిన యువకులతో పాటు తప్పనిసరి పరిస్ధితులలో యుద్ధానికి వెళతాడు. అప్పటికే పెల్లైన ఇతను భార్య అంటే వస్తువుగా, మగాడి ఆస్తిలో భాగంగా చూసే అప్పటి సమజానికి అసలైన ప్రతినిధి.

జమీల్యా: సయ్యద్ భార్య. ఒక గుర్రపు వ్యాపారి కుమార్తె. కొత్త కోడలిగా వచ్చిన ఆమెకు ఆదరించే ఇద్దరు అత్తలు దొరుకుతారు. పెళ్లి ఐన వెంటనే భర్త యుద్ధానికి వెళతాడు. అత్త మామలకు తోడుగా వ్యవసాయ పనులు చేస్తుంది. తన “చిట్టి మరిది”తో ఆటలు ఆడుతుంది. ఊళ్లో ఎవరైనా తమలపాకుతో ఒకటిస్తే, ఈమె తలుపు చెక్కతో రెండిస్తుంది.

ధనియార్: మాజీ సైనికుడు. చిన్ననాడే కుర్కురోవ్ గ్రామం వదిలిపోయినా, యుద్ధంలో గాయపడిన తర్వాత తిరిగి స్వగ్రామం చేరుకుంటాడు. ఆ ఊళ్లో పొలం పుట్ర ఏమీ లేని కారణం చేత గ్రామ సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్రంలో అతనికి కూలీగా పని ఇస్తారు పెద్దలు. ఒకరి జోలికి పోకపోవటం, ఎవరితోనూ స్నేహంగా ఉండకపోవటం వలన ఇతనంటే ఆ ఊరి పిల్లలకు లోకువ, పెద్దలకు అనాసక్తి.

కథలోకి వెళ్తే..:

సయ్యద్ ఒక సామాన్య యువ రైతు తన బాల్యం, కుటుంబం, అందులో అనుకోకుండా వచ్చి పడిన కొన్ని పరిస్ధితులను విశ్లేషించుకుంటూ తన మనసులోని మాటలను కథ రూపంలో మనకు చెప్తాడు. ఒక చిత్రాన్ని గురించి వివరిస్తూ కథలోకి దారి తీస్తాడు.

అతని స్వంత అన్నలు ఇద్దరు, మారుటి అన్న సాదిక్ యుద్ధానికి వెళతారు. వడ్రంగి ఐన తండ్రి, కుటుంబ పెత్తనం అంతా ఇతని తల్లికే వదిలేస్తాడు. అతని పిన్ని, సాదిక్ భార్య- జమీల్యా పక్కనే ఉన్న “చిన్న ఇంట్లో” ఉంటారు. జమీల్యా అంటే అతనికి ఎంతో అభిమానం. గోధుమ పంటను రైల్వే స్టేషనుకు గుర్రపు బండ్లపై తీసుకువెళ్లేందుకు జమీల్యా అవసరం పడుతుంది. “ఆడకూతురుని నేను పంపను” అని సయ్యద్ అమ్మ ఆ గ్రామ సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్ర అధికారితో గొడవ పడుతుంది. చివరకు సయ్యద్ తోడుగా ఉంటాడనీ, ఇంకా కావాలంటే ధనియార్ కూడా వస్తాడనీ చెప్పటంతో ఒప్పుకుంటుంది.

తర్వాతి రోజు ఉదయం నుంచి వీరు ముగ్గురు గోధుమలు తీసుకెళతారు. స్వతహాగా వాగుడుకాయలైన జమీల్యా, సయ్యద్‌లు దారంతా ధనియార్‌ను వెక్కిరిస్తారు. అతనిపై జోకులేస్తారు. ఉదయం వెళ్లిన వారు తిరిగి రాత్రికి గానీ ఊరు చేరలేరు కాబట్టి వచ్చేటప్పుడు అంత దూరం వెన్నెల కాంతిలో ప్రయాణాన్నీ, “సైపు” మైదానాలలో గుర్రపు బండ్ల పోటీగా మార్చుకుంటారు. తిరుగు ప్రయాణంలో జమీల్యా పాడే పాటలు ఆ వెన్నెల రాత్రులని మరింత అందంగా చేస్తాయి. ఆ పాటలు ధనియార్‌ను ఆకర్షిస్తాయి. అతను జమిల్యాను చుస్తూ ఉండిపోతాడు. ధనియార్‌ను విసిగించేందుకూ, అతనికి కోపం తెప్పించేందుకూ ప్రయత్నాలు చేస్తారు ఆ వదినా మరుదులు.

అప్పటికీ వారు సఫలం కాక అతని బండిలో ఎక్కువ బరువు ఉన్న బస్తాలను వేస్తారు. గోధుమ బస్తాలను షెడ్డులో పెట్టే క్రమంలో ఆ అధిక బరువు బస్తాతో ధనియార్ పడిన శ్రమ అతనంటే ఒక రకమైన భయాన్ని కలిగిస్తుంది. అప్పుడు అతను చూసిన చూపు జమీల్యాలో అపరాధ భావనను కలిగిస్తుంది.

తర్వాత కొన్ని అల్లరి లేని ప్రయాణాల తర్వాత జమీల్యానే ధైర్యం చేసి ధనియార్‌ను పాడమంటుంది. అతని పాట జమీల్యాను కరిగించి వేస్తుంది. జమీల్యా మనసు పొరల లోలోపలి భావాలకు అర్ధం తెలుస్తున్నట్లవుతుంది. ఇన్నాళ్లూ తను ఎదురు చూసిన వస్తువేదో తనను పిలుస్తున్నట్లనిపిస్తుంది. ఆ గాన ప్రవాహం, ఉధృతి సయ్యద్‌ను అతనికి అభిమానిగా మారుస్తుంది. మళ్లీ రోజులు మామూలు కంటే సంతోషంగా మారతాయి. ప్రయాణంలో పాటల తోడుతో అలసట తెలియదు.

ఒకరోజు రైల్వే స్టేషను దగ్గర కలిసిన సైనికుడు జమీల్యా భర్త సాదిక్ రాసిన ఉత్తరాన్ని అందిస్తాడు. అది చూసిన ధనియార్ ఒక్కడే వెళ్లిపోతాడు. సాదిక్, గాయాలు తగ్గిపోయేకా, ఒక నెలలో తిరిగి వస్తానని రాస్తాడు. సయ్యద్‌ను కూడా వెళ్లిపొమ్మంటుంది జమీల్యా. అలా మొదటిసారిగా ముగ్గురూ ఒంటరిగా తిరుగు ప్రయాణమౌతారు.

ఆ రాత్రి పొలం చేరుకున్న తర్వాత ధనియార్ దగ్గరకు వెళతాడు సయ్యద్. అతనిని పలకరించలేక కొంచెం దూరంగా గడ్డిలో పడుకుంటాడు. తర్వాత వచ్చిన జమీల్యా ధనియార్ దగ్గరకు రావటం చూస్తాడు. వాళ్లిద్దరి కళ్లలో బాధ గమనిస్తాడు. జమీల్యా ధనియార్‌తో మాట్లాడుతుంది. అతను కొంచెం సంతోషంగా చూడటం గమనిస్తాడు సయ్యద్. “జమీల్యా మాటలు అతన్ని ఎందుకు ఊరడించాయో కదా? అనుకున్నాను. ఒక వ్యక్తి భారంగా నిట్టుర్చుతూ: “నాకు భరించడం సులభమనుకుంటున్నావా?” అని అంటే, ఆ మాటల్లో ఊరడింపుకి ఏముందంటా?” అని ఆలోచిస్తాడు.

తర్వాతి నుంచీ మామూలే. ధనియార్ పాటలు ఆమెను ఎక్కడికో తీసుకు పోతాయి. అతని బండి పక్కగా నడుస్తూ, పాటలో లీనమై పోయి ఆమె అతని పక్కన కూచుంటుంది. అతని భుజాలపై తల ఆనించి పరవశం చెందుతుంది. ఆ సన్నివేశాన్ని సయ్యద్ చుస్తూండిపోతాడు. తేరుకున్న జమీల్యా బండిదిగి ఇద్దరినీ కసురుకుంటుంది.

తర్వాతి రోజు ఒక కాగితాన్ని, బొగ్గు ముక్కను సంపాదించిన సయ్యద్ బండిపై జమీల్యా, ధనియార్‌లు కూర్చుని ఉండటాన్ని చిత్రిస్తాడు. తమను తాము మైమరచిన ప్రేమికులలా అనిపిస్తారు వాళ్లిద్దరూ అతనికి. ధనియార్‌ను చూస్తే అతనికి ఈర్ష్య కలుగుతుంది. ఆ చిత్రాన్ని జమీల్యా తీసేసుకుంటుంది. చిన్నప్పుడు బడిలో వదిలేసిన చిత్రకళను తనకు ఇష్టమైన వారి చిత్రాలతో తిరిగి ప్రారంభించటంతో సంతోషిస్తాడు.

ఒక రాత్రి పొలం పక్కన ఏటి ఒడ్డుకు వెళ్లిన అతనకి దూరంగా రెండు ఆకారాలు కనిపిస్తాయి. అవి రెండూ జమీల్యా, ధనియార్ అని గుర్తించటానికి అతనికి ఎక్కువసేపు పట్టదు. ఏటి అవతలి గట్టుపై దూరంగా వెళ్తున్న వారిద్దరినీ చూసి, తేరుకుని వెంట పరిగెత్తుతాడు. కాలికి ఎదురు రాళ్లదెబ్బలతో వెళ్లినా చీకటిలో కలిసిపోయిన వారిద్దరూ కనిపించరు. ఉదయం ఇంటికి వచ్చాక తెలుస్తుంది, అనుకున్నదే అయిందని. లోపల సంతోషపడినా ఏమీ తెలియనట్లే ప్రవర్తిస్తాడు. ఊరంతా ఒక కుటుంబ మర్యాద పోగొట్టిన జమీల్యా గురించే కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటారు.

యుద్ధం నుంచి వచ్చిన సాదిక్ జమీల్యాను చంపేస్తానంటాడు. ఎక్కడున్నారో తెలియక ఊరుకుంటాడు. ఒకరోజు ఆవేశంతో వచ్చిన సాదిక్, “ఇ చిత్రం నువ్వు గీసినదేనా? వీడెవడు?” అని అడుగుతాడు. “ధనియార్” అని చెప్తాడు సయ్యద్. చెంప పగలకొట్టి ఆ చిత్రాన్ని చింపేస్తాడు సాదిక్. “నీకు తెలుసా?” అని అడిగిన తల్లికి “అవున”ని సమాధానమిస్తాడు.

తనకు చిత్రకళను నేర్చుకోవాలని ఉందని, వెళ్లేందుకు తల్లిని అనుమతి కోరతాడు సయ్యద్. చిత్రకళ డిప్లొమాకోసం మళ్లీ అదే చిత్రాన్ని చిత్రికరిస్తాడు. ఆ చిత్రాన్ని చూసిన ప్రతిసారీ గుర్తు వచ్చే గ్రామాన్ని, జమీల్యాను తలచుకుని తిరిగి ఇంటికి వెళ్లాలనుకోవటంతో కథ ముగుస్తుంది.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

రచయిత గురించి:

కిర్గిజ్ జాతిపితగా పిలవబడుతున్న ఐత్‌మాతోవ్ 12-12-1928న అప్పటి సోవియట్ రష్యా యూనియన్‌లో భాగమైన కిర్గిస్తాన్‌లో జన్మించారు.
గిరిజన సంచార కుటుంబంలో జన్మించిన కారణంగా ఆయన ఎక్కువ ప్రదేశాలను, అక్కడి ప్రజలనూ, కట్టుబాట్లనూ గమనించటానికీ, అర్థం చేసుకోవటానికీ ఆయనకు అవకాశం దక్కింది. చిన్నప్పటినుంచి తను గమనించిన విషయాలనే ఆయన తన రచనల్లో వ్యక్తీకరించారు.
“రచయిత తన అంతరాత్మను ఆవిష్కరించటం కంటే కూడా తన సమాజం అంతరాత్మగా ధ్వనించటమే ముఖ్యం” అన్న మాక్సిం గోర్కీ మాటలు తననెంతో ప్రభావితం చేశాయంటారు రచయిత.
1990లలో రష్యా నుండి విడిపోయి స్వతంత్ర దేశంగా అవతరించిన కిర్గిస్తాన్‌కు అంతర్జాతీయ సమాజంలో ఒక గుర్తింపు, గౌరవం దక్కేందుకు చింగీజ్ ఐత్‌మాతోవ్ ఎంతో కృషి చేశారు.
ఎన్నో దేశాలకు కిర్గిస్తాన్ రాయబారిగా కూడా పని చేసిన చింగిజ్ ఐత్మాతోవ్ 10-06-2008న జర్మనీలో చనిపోయారు.
నా అభిప్రాయం:
ఈకథ (రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం) సమయానికి, సోవియట్ యూనియన్ అంతర్భాగమైన రష్యాలొ స్త్రీ స్వాతంత్ర్యానికి అనుకూలంగా జరిగిన అనేక సంఘటనలు అప్పటి సమాజంలో స్త్రీకి కొంత ధైర్యాన్ని, సమాజ కట్టుబాట్లను ఎదిరించే తెగువను ఇచ్చాయి. అటువంటి పరిస్దితులలో జమీల్యా తనని మనిషి మాత్రంగా నైనా చూడని భర్త సాదిక్ నుంచి విడిపోయి తనకు నచ్చిన ధనియార్‌తో వెల్లేందుకూ, తద్వారా సమజాన్ని ఎదిరించేందుకు సాహసం చేసింది.
ఈకథ చదివిన తర్వాత స్త్రీ అంటే వస్తువే అనే భావం కేవలం భారతదేశంలోని ప్రజలది మాత్రమే కాదనీ, అప్పటి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా సంప్రదాయాలను పాటించే ఆనాటి ప్రజలందరిదీ అని తెలుస్తుంది. భర్త చనిపోయిన స్త్రీ, ఆ కుటుంబంలో భర్త సోదరున్ని/అదే వంశస్ధున్ని వివాహమాడాలన్న నిబందన కూడా కనిపిస్తుంది.
అలాగే, ఈకథ యుద్ధం ఎటువంటి పరిస్ధితులను సృష్టిస్తుందో తెలియజేస్తుంది. వ్యవసాయం చేసేందుకు మగవారు లేని సమయంలో స్త్రీ, తన చిన్న పిల్లలతో పడే కష్టాలు, భర్త దగ్గర లేని స్త్రీ ఎదుర్కునే వేధింపులు కనిపిస్తాయి.
మనం ఇప్పుడు మాట్లాడుకుంటున్న “సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్రాలు”, “అందరూ కలిసి పని చేయటం” అప్పటికే ఉన్నాయనీ, సరైన వ్యవస్ధ ఉంటేకానీ అవి విజయవంతమవవనీ గమనించవచ్చు.

,,,,,,,,,,,,,,

జమీల్యా
చింగీజ్‌ ఐత్‌మాతొవ్‌
అనువాదం: ఉప్పల లక్ష్మణరావు
96 పేజీలు, వెల: రూ.40

,,,,,,,,,,,,,,

ప్రతులకు, వివరాలకు:

హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌,
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడిమల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌-500067

ఫోన్‌: 040 2352 1849

ఇమెయిల్‌: hyderabadbooktrust@gmail.com

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

మునెమ్మ ... ఓ ఫండ మెంటల్ కథ ! పసుపులేటి పూర్ణచంద్రరావు విశ్లేషణ

కేశవరెడ్డి సంచలనాత్మక నవల "మునెమ్మ" పై ది సండే ఇండియన్ నవంబర్ 2009 సంచికలో(42వ పేజీ) పసుపులేటి పూర్ణచంద్రరావు సమగ్ర సమీక్షను చదివేందుకు ఇక్కడ నొక్కండి.

నా కథ మన కథ ...(మై స్టోరీ ... అవర్‌ స్టోరీ ఆఫ్‌ రీ బిల్డింగ్‌ బ్రోకెన్‌ లైవ్స్‌) -ఫ్లెవియా

నా (మన) కథ

పెళ్లైన నాటి నుంచి పదిహేనేళ్ల పాటు భర్త చేతిలో దెబ్బలు తింటూ, ఇంటి నుంచి గెంటివేతకు గురవుతూ ఆమె గడిపిన జీవితం పగవాళ్లకు కూడా వద్దనిపిస్తుంది.
పిల్లల కోసం ప్రశాంతంగా, హింసకు దూరంగా బతికే మార్గాన్వేషణలో వున్న ఆ సాధారణ గృహిణికి ముంబాయిలో స్త్రీవాద ఉద్యమం
కొద్దిపాటి ఊతమయ్యింది.

న్యాయం కోసం ఒకపక్క భర్తతో పోరాడుతూనే మరోపక్క తన కాళ్ల మీద తాను నిలబడి, పిల్లల్ని ప్రయోజకుల్ని చేసి విజేతగా ఎదిగారు ఫ్లెవియా.
ఆమె తన జీవిత కథను ''మై స్టోరీ ... అవర్‌ స్టోరీ ఆఫ్‌ రీ బిల్డింగ్‌ బ్రోకెన్‌ లైవ్స్‌'' పేరుతో ఇరవై ఐదేళ్ల క్రితమే రాశారు. ఆ పుస్తకం తెలుగు అనువాదమే ''నా (మన) కథ''. అందులోంచి కొన్ని అంశాలు:

ఇది కథ కాదు
జీవిత చరిత్రలు విజయం చవిచూసినవారే రాసుకుంటారు. ఓడిపోయినవారు కాదు. సిగ్గుతో, అవమానంతో గడిపిన క్షణాలను ఎవరూ
మళ్లీ మళ్లీ గుర్తుచేసుకోవాలనుకోరు. జాలి కోసమో... వ్యక్తి గతంగా నాకేదైనా లాభం ఉంటుందనో కాదు... దెబ్బలు తినే అసహాయ మహిళ పరిస్థితులు ఎలా వుంటాయో చెప్పడానికి మాత్రమే ఇది రాశాను. ఇది కథ కాదు... నా జీవితంలోని వాస్తవం!
ఆయన దృష్టిలో పెళ్లామంటే కాళ్లు తుడుచుకునే పట్టా.
హనీమూన్‌ నుంచి చేతులపై కమిలిన మచ్చలతో పుట్టింటికి తిరిగి వచ్చాను. ఏమైందని అమ్మ అడిగింది. ఏవో చిలిపి పనులు... అతని సమాధానం. అమ్మకు అర్థమైనట్లే వుంది.

- చాలాసార్లు అతను నా ఒళ్లంతా కుళ్లబొడిచిన తర్వాత మంచి చీర కట్టుకుని, నగలు పెట్టుకుని, మేకప్‌ వేసుకుని పార్టీలకు వెళ్లాను. ఆ చీర కట్టుకో... చేతుల మీద దెబ్బలు కనిపించకుండా కప్పుకో ... అంటూ సలహా ఇచ్చేవాడు.

- ఆ రోజు పనంతా ముగించుకుని మంచం మీద కూర్చుని అమ్మ రాసిన ఉత్తరం చదువుకుంటున్నాను. అతను వచ్చాడు. మసిగుడ్డ మురికిగా వుంది ఉతకమన్నాడు. తర్వాత ఉతుకుతానన్నాను. నేను చెప్పినట్లు వినాలి. విధేయత ఏమిటో నీకిప్పుడే నేర్పిస్తాను అన్నాడు. మరుక్షణం నా తల వెళ్లి గోడకు కొట్టుకుంది. నన్ను ఈడ్చుకుంటూ తీసుకెళ్లి బాత్‌రూమ్‌లో పడేసి మసిగుడ్డ నా మొహాన కొట్టి గొళ్ళెం పెట్టాడు.
మూడు గంటల తర్వాత తలుపు తెరిచాడు. 'నా శరీరాన్ని విరగ్గొట్టగలవు కానీ నా మనసును నువ్వేం చేయలేవు' అన్నాను. కానీ అది అబద్ధం.
వాస్తవానికి శరీరమే త్వరగా కోలుకుంటుంది. హింసకి, రక్తపాతానికి చిహ్నంగా మచ్చలే మిగులుతాయి. కానీ మనస్సుకైన గాయాలు
మానడానికి చాలా సమయం పడుతుంది. పైగా అవి గుర్తుకొచ్చిన ప్రతిసారీ మళ్లీ రక్తం కారుతుంది.

కుప్పకూలిన ఆత్మవిశ్వాసం
నా జీవితంలో అత్యంత దారుణమైన దశ అది. నా వ్యక్తిత్వానికి జరగాల్సిన నష్టం పరిపూర్ణంగా జరిగింది. నేనేం చేయడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్నాను. హింసను ఆపడానికి ఏమైనా సరే... చేయాలి. నాలుగేళ్ల లోపు వయసులో ముగ్గురు పిల్లలు... ఉబ్బసం...నాకు చావాలనిపించింది.
కానీ ఈ కర్కశ హృదయుడి దయాదాక్షిణ్యాల మీద పిల్లల నొదిలేసి చచ్చే హక్కు మాత్రం నాకెక్కడిది?

* నేను అందరి సలహాలు విన్నాను. పాటించాను. హింస సందర్భాలు తగ్గాయేమో కానీ స్థాయి తగ్గలేదు. ఒకటి మరిచేలోపే మరొకటి తప్పకుండా జరిగేది.
* ఏ క్షణంలో ఏమైనా జరగొచ్చు. భయం వెన్నంటే ఉండేది. కడుపులో పేగుని ముడివేసిన భావన నాలో భాగమైపోయింది. అది ఎంతలా అ లవాటై పోయిందంటే ఆ ఇల్లు వదిలాక హాయిగా ఉండడం కూడా చాలా కష్టపడి నేర్చుకోవాల్సి వచ్చింది.

* నాపైన అతని అధికారం కేవలం భౌతికమైనదే కాదు.... నా ఆత్మగౌరవం మంటకలిసింది... ఆత్మవిశ్వాసం అడ్రస్‌ లేకుండాపోయింది...

నాకంటూ మిగిలింది పిల్లలే!

ఎదురీదాను... ఒడ్డుకు చేరాను

ఆనాటి ఆ స్థితి నుంచి బయటపడి ఈరోజు మహిళల హక్కుల న్యాయవాదిగా నేను ప్రాక్టీసు చేస్తుంటే ఎన్నో వైరుధ్యాలు. నేనెంత
కాదనుకున్నా...ఏదో సాధించిన భావం. నేను గ్రాడ్యుయేట్‌ని కానందున లెక్చర్‌ హాల్‌ వదిలి వెళ్లిపొమ్మన్న సంస్థ ... నన్ను తల్లిగా అయోగ్యురాలన్న న్యాయమూర్తి ... మద్దతిచ్చినా నిలబెట్టుకోకుండా భర్త దగ్గరికి వెళ్లానని బాధపడిన స్నేహితులు... నా విడాకుల హక్కును తిరస్కరించిన చర్చి ... వ్యవస్థ ... నేను పరిస్థితుల్ని పూర్తిగా తలకిందులు చేయలేదు కానీ రెండో ఒడ్డుకి చేరుకోగలిగాను.
నలబైయేళ్ల వయసులో కొత్త గుర్తింపు ఏ మహిళకైనా అసాధరణంగానే వుంటుంది.

* దెబ్బలు తినడం అనే మన అనుభవాల్లో వ్యక్తిగతం అనేదేమీ లేదన్నది వాస్తవం. కానీ మన నోళ్లు నొక్కిపెట్టి ఉన్నాయి. కాబట్టి ఆ అనుభవం విశ్వవ్యాప్తమని తెలుసుకోలేకపోయాం.
నోరు విప్పడానికి చేసిన ఒక ప్రయత్నమే ఈ పుస్తకం.
ఇది సఫమైందని చెప్పగలను.
ఎందుకంటే ముంబాయిలోని ఒక అభ్యుదయ చిత్ర దర్శకుని భార్య, గుజరాత్‌లో స్కూలు టీచరు, బోస్టన్‌ శరణార్థుల శిబిరంలోని మహిళ, భారత్‌ పర్యటిస్తున్న జర్మన్‌ విద్యార్థి... అందరూ ఈ పుస్తకంలో తమ అనుభవాలను చూసుకున్నారు.

* నా జీవితానుభవాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని కుటుంబ హింసను బహిరంగంగా ఖండిచడాన్ని అంతా మెచ్చుకున్నారు. నా స్నేహితురాలు మధుశ్రీదత్తా, మరికొంతమంది న్యాయవాద వృత్తి నిపుణులతో కలిసి 1990లో ''మజ్లిస్‌'' అనే సంస్థను ప్రారంభించాను. ఇందులో యువ, ఔత్సాహిక న్యాయవాదులున్నారు.

* మేం సాధించింది ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ... 'బాధిత మహిళ ... ఆమె బిడ్డలు' ... అన్న ముద్ర పోగొట్టుకున్నాం. విచ్ఛిన్నమైన కుటుంబాల్లో ఒంటరి తల్లిదండ్రుల దగ్గర పెరిగిన పిల్లలు చెడి పోతారన్న అపోహను పటాపంచలు చేశాం....
(ఈనాడు వసుంధర నుంచి)


నా (మన) కథ
రచన: ఫ్లెవియా ఆగ్నెస్‌

ఆంగ్లమూలం : మై స్టోరీ ... అవర్‌ స్టోరీ ఆఫ్‌ రీబిల్డింగ్‌ బ్రోకెన్‌ లైవ్స్‌, మజ్లిస్‌, ముంబాయి, ౨౦౦౪
తెలుగు అనువాదం : భూజాత

ప్రథమ ముద్రణ : 2004
67 పేజీలు, వెల రూ.20

ప్రతులకు వివరాలకు:
హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌,
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడి మల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌ - 500 067
ఫోన్‌ నెం.040-2352 1849

ఇ మెయిల్‌:
hyderabadbooktrust@gmail.com


........................................................

పౌరహక్కులకు మరో పేరు బాలగోపాల్‌ - హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌ నివాళి

1970,80 దశాబ్దాలలో అనేక కీలక ఉద్యమాలు మన దేశాన్నే కాక ప్రపంచాన్నే ఒక కుదుపు కుదిపాయి. ఐరోపాలో విద్యార్థుల తిరుగుబాటు, వియత్నాం యుద్ధవ్యతిరేక పోరాటం, అమెరికాలో బ్లాక్‌ పాంథర్‌ ఉద్యమం, భారతదేశంలో నక్సల్‌బరీ ఉద్యమం మొదలైనవాటి నేపథ్యంలో ఎందరో కొత్త తరం ప్రజానాయకులు ఆవిర్భవించారు. అట్లాంటి వారిలో బాలగోపాల్‌ ప్రముఖులు. ఎన్ని ప్రతిబంధకాలు ఎదురైనా, ఎన్ని దాడులు జరిగినా లెక్కచేయకుండా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ పౌరహక్కుల ఉద్యమానికి పథనిర్దేశనం చేసిన సాహసి ఆయన.

గణితశాస్త్ర ప్రొఫెసర్‌గా, రచయితగా, వక్తగా, వకీలుగా బహుముఖ ప్రతిభావంతుడైన బాలగోపాల్‌ తన జీవితాన్ని పూర్తిగా తాడిత పీడిత ప్రజల సంక్షేమానికి అంకితం చేశారు. రాజ్య హింస, పౌరహక్కుల ఉల్లంఘన ఎక్కడ ఏ మారుమూల, ఏ అటవీ ప్రాంతంలో జరిగినా ఆయన వెంటనే అక్కడ ప్రత్యక్షమై ఆపన్నులకు అండగా నిలిచేవారు. అందుకోసం కాకతీయ యునివర్సిటీలో తన అధ్యాపక వృత్తిని సైతం తృణప్రాయంగా త్యజించారు.

రాజ్య హింసతో పాటు విప్లవం పేరుతో జరిగే అనుచిత హింసను కూడా ప్రశ్నిస్తూ ఆయన పౌరహక్కుల సంఘం నుంచి విడిపోయి మానవ హక్కుల సంఘాన్ని స్థాపించి తన పరిథిని ఇంకా విస్తరించుకున్నారు. అయితే మానవ హక్కుల కోసం ఆయన చేసిన కృషి తెలిసినట్టు న్యాయవాదిగా ఆయన ప్రజలకు అందించిన సేవగురించి చాలామందికి తెలియదు.

తను ప్రథానంగా గణితశాస్త్రజ్ఞుడు అయినప్పటికీ పతితులకు, బాధాసర్ప దష్టులకు మరింతగా సేవలు అందించాలనే లక్ష్యంతో ఎంతో దీక్షగా న్యాయశాస్త్రాన్ని అధ్యయనం చేశారు. పేదల పక్షాన నిలిచి లాయర్‌గా హైకోర్టులో ఎన్నో కేసులు వాదించారు. ఆదివాసీలు, బీడీ కార్మికులు, ఉపాథి కోల్పోయినవాళ్లు, గృహహింసకు, రాజ్యహింసకు గురైన వాళ్లు ఇలా ఎందరెందరి తరపున్నో ఆయన పైసా ఫీజు తీసుకోకుండా అత్యంత ప్రతిభావంతంగా వాదించి న్యాయం జరిపించారు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌లో దత్తత పేరిట జరగుతున్న పసిపిల్లల విక్రయాలకు శాశ్వతంగా తెరదించేట్టు చేయడంలో బాలగోపాల్‌ నిర్వహించిన పాత్ర అపూర్వమైనది. ఆయన మరణం వల్ల మానవ హక్కుల ఉద్యమానికి జరిగిన నష్టాన్ని పూడ్చవచ్చునేమో కానీ హైకోర్టు న్యాయవాదనకు జరిగిన లోటును పూడ్చడం అసాధ్యం అనిపిస్తుంది.

బాలగోపాల్‌ మానవహక్కుల నేతగా, న్యాయవాదిగానే కాక రచయితగా కూడా ఎంతో సుప్రసిద్ధులు. తెలుగు, ఇంగ్లీషు రెండు భాషల్లోనూ ఆయన ఎన్నో పుస్తకాలు, వ్యాసాలు రాశారు. ప్రత్యేకించి ఎకనమిక్‌ అండ్‌ పొలిటికల్‌ వీక్లీలో రాసిన వ్యాసాలు, నక్సలైట్‌ ఉద్యమం మీద రాసిన పుస్తకాలు ఎంతో సంచలనం సృష్టించాయి. హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌ ప్రచురించిన ఆయన రచన ''కల్లోల లోయ'' (కాశ్మీర్‌ సమస్య), ''ప్రాచీన భారతదేశ చరిత్ర'' (డి.డి.కొశాంబి పరిచయం అనువాదం) ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందాయి.

స్వార్థం, డబ్బు సంపాదన, సుఖలాలసత్వం, వినిమయతత్వం, వ్యక్తిగత వాంఛలు, వ్యామోహాలు విపరీతంగా పెరిగిపోయిన నేటి కాలంలో నిస్వార్థానికి, నిర్భీతికి, నిరాడంబరతకు, పరోపకారానికి ప్రతీకగానిలిచే బాలగోపాల్‌ జీవన శైలి నిజంగా ఒక అద్భుతం. ఆయన స్మృతి, స్ఫూర్తి ఎన్నటికీ చెరిగిపోవు.

ఈ తరం కోసం మరోసారి ....

ఆంధ్రజ్యోతి ఆదివారం 4 అక్టోబర్‌ 2009 : కొత్త పుస్తకాలు :

కళ్లకు కనికట్టుచేసి మనిషిని కుర్చీలో కట్టిపడేసే విభిన్న ప్రసార మాధ్యమాల మధ్య మంచి సాహిత్యం పుట్టడమే గగనమైన ఈ రోజుల్లో ... కొన్ని పుస్తకాలు పునర్మద్రణలు పొందడం హర్షణీయం అభినందనీయం కూడా.

ఈ మధ్య కాలంలో అ లా మళ్లీ అచ్చయి వచ్చిన వాటిల్లో శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి , డా. కేశవరెడ్డి, చిలుకూరి దేవపుత్రల పుస్తకాలున్నాయి.

ఆంగ్ల పదాలు అసలే లేని శ్రీపాద అచ్చమైన తేట తెనుగు కథల రుచిని నాలుగు తరాలుగా పాఠకులు అనుభవిస్తూనే ఉన్నారు. కొంతకాలం క్రితం పుల్లంపేట జరీచీర నిలువు చెంబు పేర్లతో వచ్చిన కథా సంపుటాల్లో 49 కథల్ని అందించిన ప్రగతి పబ్లిషర్స్‌ ఈ సారి కలుపు మొక్కలు, మార్గదర్శి, అందమైన చంద్ర ముఖచిత్రాలతో అరచేతుల్లో ఎంచక్కా అమరే సైజుతో పుస్తకం ప్రయాణాల్లో చదువుకోడానికి సౌకర్యంగా ఉంది. మల్లాది రామకృష్ణ శాస్త్రి రాసిన ఒకే ముందుమాటను మూడు సంపుటాల్లోనూ వాడటం మాత్రం బాగాలేదు.

దళితుల సమస్యల్ని కథా వస్తువులుగా తీసుకుని రాయలసీమ గ్రామీణ జీవిత సంఘర్షణను అక్షరబద్ధం చేస్తున్న రచయిత డా. కేశవరెడ్డి,. గతంలో వచ్చిన అతడు అడవిని జయించాడు, చివరి గుడిసె, మూగవాని పిల్లన గ్రోవి నవలల్ని ఇప్పుడు హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌ వారు పునర్ముద్రించారు.

ఒకప్పుడు 14 భారతీయ భాషల్లోకి అనువదించబడిన ''అతడు అడవిని జయించాడు'' నవల రేడియో నాటకంగా కూడా పేరుగాంచి, జాతీయ అవార్డు పొందిన సంగతి ఈ తరం వారికి తెలియదు.

1998లో అటావారి బహుమతి పొంది అప్పుడే పుస్తకంగా వెలుగు చూసిన చిలుకూరి దేవపుత్ర ''పంచమం'' నవలని ఇప్పుడు హైదరాబద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌ మళ్లీ తీసుకొచ్చింది. అంటరానితనం, అణగారిన తనం భూమికలుగా దళిత జీవన చిత్రాన్ని సృజనాత్మకంగా విరచించిన రచన ఇది. సమాజంలోని కుల, వర్గ వాస్తవికతల విశ్వరూపాన్ని చూపుతూ ఉద్యమ నేపథ్యంలో వచ్చిన తొలి నవలగా పంచమానికి పేరుంది.

- గొరుసు

శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి కథలు :
1. మార్గదర్శి (పేజీలు:288, వెల రూ.120),
2. వడ్లగింజలు (పేజీలు:272, వెల రూ.120),
3. కలుపు మొక్కలు (పేజీలు:309, వెల రూ.120)
ప్రతులకు:
విశాలాంధ్ర అన్ని బ్రాంచీలు.

డా. కేశవరెడ్డి నవలలు :
1. అతడు అడవిని జయించాడు (పేజీలు: 96, వెల: రూ.40)
2. చివరి గుడిసె (పేజీలు: 158, వెల: రూ.80)
3. మూగవాని పిల్లనగ్రోవి (పేజీలు: 132, వెల: రూ.60)

చిలుకూరి దేవపుత్ర నవల :
పంచమం (పేజీలు: 275, వెల: రూ.100)

ప్రతులకు:
హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌,
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడి మల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌ - 500067
ఫోన్‌ నెం. 040 2352 1849

................................(ఆదివారం ఆంధ్ర జ్యోతి సౌజన్యం తో )

.............................

''బ్రాహ్మణ కులం దేవతల నుంచి, శూద్రకులం అసురుల నుంచి పుట్టాయి.''

దశావతారాలు పుస్తకంపై వచ్చిన విమర్శకు డా.విజయభారతి గారి వివరణ.

పురాణాలు కులవ్యవస్థ:2, దశావతారాలు పుస్తకంపై వెంకటరమణ గారు గత ఏప్రిల్ లో ఈ కిందివిధంగా కామెంట్‌ చేశారు. (పుస్తక పరిచయం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

>>>>>''అసురులు'' అంటే రాక్షసులు అని అర్థం. శూద్రులు అని నేను ఎప్పుడూ వినలేదు. మీరు చెప్పినదాన్ని బట్టి శూద్రులందరూ రాక్షసులు అని అర్థం వస్తుంది. దీనికి మీ వివరణ ఏమిటి? దయచేసి మీ ఇష్టం వచ్చిన అర్థంతో వ్రాసి విద్వేషాలను పేన్చకండి.

దశావతారాలలో డార్విన్‌ సిద్ధాంతాన్ని వెతికిన వారిని చూశాను కానీ, ఇలా కులతత్వాన్ని వెతికిన వారిని చూడటం ఇదే మొదటిసారి. విజయభారతి గారి నూతన కోణానికి వందనాలు.<<<<<<

దీనిపై డా.విజయ భారతి గారు యిచ్చిన సమాధానమిది.
కొంత ఆలస్యమైనందు వల్ల ఇక్కడ విడిగా పొందుపరుస్తున్నాము. :

'' బ్రాహ్మణ కులం దేవతల నుంచి, శూద్రకులం అసురుల నుంచి పుట్టాయి'' అని మూయిర్‌ సంస్కృత గ్రంథాలు 1, పుట.12 ఆధారంగా డా|| బి.ఆర్‌ అంబేడ్కర్‌ చెప్పారు (చూ. డా|| అంబేడ్కర్‌ ప్రసంగాలు
తెలుగు అనువాదం సంపుటి 4.పే 273).

కులవ్యవస్ధ ఆవిర్భావం గురించి పురాణాలలోనూ బ్రాహ్మణాలలొనూ ఉన్న ఎన్నెన్నో కధనాలు చెబుతూ ఆయన పై దాన్ని కూడా చెప్పారు.

'అసుర' పదాన్ని మొదట్లో దేవ, దానవ, దైత్య జాతులన్నింటికీ కలిపి వాడేవారు. వరుణుడు, సూర్యుడు మొదట్లో అసురులు గానే వేద మంత్రాలలొ పేర్కొనబడ్డారు. తర్వాతి కాలంలో వేర్వేరు అర్థాలలో ఈ పదాలు వాడారు. ప్రత్యేకించి నాగులనూ, యక్షులనూ రాక్షసులుగా పేర్కొన్నారు.

తెలుగుమాట్లాడే ప్రాంతాలలోనివారంతా నాగజాతి వారనీ, వారిని రాక్షసులుగా పిలిచేవారనీ హిస్టరీ కాంగ్రెస్‌ వారి పరిశీలనలు తెలుపుతున్నాయి. పురాణాలలో వీరిని దేవ బ్రాహ్మణ వర్గాలు తమకంటే తక్కువ వారిగా అద్విజులుగా చూశారు. కులవ్యవస్ధలో మనువు శూద్రులకు ఉపనయనం వంటి సంస్కారాలు చెప్పలేదు. వారు అద్విజులే. ద్విజ, అద్విజ భేదాలు అనంతర కాలంలో ఏర్పడ్డాయి .

ఆంధ్రులు/తెలుగువారు నాగ జాతీయులు, వారిని రాక్షసులు అనేవారు అని ఆంధ్రప్రదేశ్‌ హిస్టరీ కాంగ్రెస్‌ వారు నిర్ధారించారు.

- విజయభారతి


......

బషీర్ కథలు - వైక్కం మొహమ్మద్‌ బషీర్

'' దాదాపు వెయ్యేళ్లకు ముందునుంచీ ముస్లింలు ఇక్కడున్నారు. కానీ ఎవరూ వారి గురించి రాయలేదు. రాస్తేగీస్తే వాళ్లను ప్రతిసారీ తక్కువ రకం మనుషులుగానే చూపించారు. ఈ దేశంలో ముస్లింలకు రాముడు తెలుసు, రావణుడు తెలుసు. కానీ ఆవలి వైపు నుంచి ఈ అన్యోన్యత లేదు. ఇటువంటి సంస్పందన ఉండాలనే నేను ముస్లిం వాతావరణం నేపథ్యంగా రచనలు చేస్తాను.''
- వైక్కం మహ్మద్‌ బషీర్‌
.... .... ....
వైక్కం మహమ్మద్‌ బషీర్‌ (1908 - 1994) ప్రఖ్యాత మళయాళ రచయిత. తన జీవితకాలంలోనే ఓ 'లెజెండ్‌'లా ఎదిగి విశిష్ట ఆధునిక భారతీయ రచయితగా ప్రపంచ ఖ్యాతిని ఆర్జించారాయన. చిన్న చిన్న కథలు, నవలికల్లోనే సంక్లిష్ట మానవ ఇతివృత్తాలను, వైవిధ్యభరితమైన చిక్కటి జీవితానుభవాలను ఆవిష్కరించే నేర్పు. ఏకకాలంలో పండిత పామరుల్నీ, ఆబాల గోపాలాన్నీ ఆలరించే రచనా చమత్కృతి బషీర్‌ ప్రత్యేకతలు.

మానవతావాదిగా ఆయన సాధించిన విజయపరంపర జగద్వితితం. ముస్లిం జాతీయతావాదిగా కూడా బషీర్‌ రచనలకు అసమాన ప్రాశస్త్యం వుంది. అది నానాటికీ పెరుగుతోంది.

ఆయన రచనలను తెలుగు పాఠకులకు చేరువ చేసే అపూర్వ కథా సంకలనమిది.
.....
ఇందులోని కథలు:

1. ఒక ప్రేమ లేఖ
2. ఏనుగుల దొంగ - బంగారు శిలువ
3. పూవన్‌ బనానా
4. బంగారు ఉంగరం
5. దుడ్డులాఠీ పణిక్కర్‌
6. అమ్మ
7. మోసకారి కూతురు
8. తాయెత్తు
9. విశ్వవిఖ్యాత ముక్కు
10. ఏకాంత తీరం
11. గోడలు
12. ఒకనాటి ప్రేమకథ
13. పుట్టిన రోజు
14. టైగర్‌
15. ఒక మనిషి
16. అవని తల్లికి అసలైన వారసులు
17. అనల్‌ హఖ్‌
18. శబ్దాలు
19. ఏనుగు పిలక
20. పాత్తుమ్మా మేక కథ నేపథ్యం
21. పాత్తుమ్మా మేక

సతీష్‌ పొదువాల్‌, అసోసియేట్‌ ప్రొఫెసర్‌, కల్చరల్‌ స్టడీస్‌ విభాగం, ఈఎఫ్‌ఎల్‌ యూనివర్సిటీ, హైదరాబాద్‌ ఈ పుస్తకానికి ''ఆధునిక వైతాళికుడికి సమకాలీన పరిచయం'' పేరుతో ముందుమాట రాశారు.
........................

ఈ కథలను తెలుగులోకి అనువదించినవారు:

సి.అనంత్‌
జి.షేక్‌బుదన్‌
విమల
ప్రభాకర్‌ మందార
సి.వనజ
హెచ్చార్కె
పి.సత్యవతి
ఎస్‌.జయ
భార్గవ
కాత్యాయని
ఆకెళ్ల శివప్రసాద్‌
సంధ్య
కలేకూరి ప్రసాద్‌
పట్నం ఉమాదేవి
....................

మధ్య కేరళలోని ఓ మధ్యతరగతి ముస్లిం కుటుంబంలో 1908లో పుట్టిన బషీర్‌ చాలావరకు తనను తానే రచనకు ముడిసరుకు చేసుకున్నారు. చదువుకుంటున్న రోజుల్లోనే భారత జాతీయోద్యమంలో చేరి ఎన్నోసార్లు జైలుకెళ్లారు. ఆ తర్వాత జర్నలిస్టుగా, తీవ్రవాదిగా, దేశ దిమ్మరిగా, సూఫీ సాధువుగా, హోటల్లో పనిమనిషిగా, మిల్లు కూలీగా, వంటమనిషిగా, హస్త సాముద్రికుడిగా, ట్రావెల్‌ ఏజెంట్‌గా ... ఇంకా ఎన్నెన్నో వృత్తులు చేశాడాయన. ప్రముఖ రచయితగా పేరు గడించిన తర్వాత పుస్తకాల దుకాణం నడిపారు. ఈ సహస్ర వృత్తుల బలం కేవలం బషీర్‌ వ్యక్తిత్వాన్నే కాదు, ఆయన రచనలనూ పదును దేల్చింది. ఆయనను ఎన్నో అవార్డులు వరించాయి. 1970: కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్‌, 1972: స్వాతంత్య్ర సమరంలో పాల్గోన్నందుకు కేంద్రప్రభుత్వ తామ్రపత్రం,1981: కేరళ సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్‌, 1982: పద్మశ్రీ పురస్కారం, 1987 కాలికట్‌ యూనివర్సిటీ డిలిట్‌ ప్రదానం. బషీర్ మాత్రం ఇవేమీ పట్టనట్టే వుండేవారు. అదే ఆయన ప్రత్యేకత. బషీర్‌ 1994 జులై 5న కన్నుమూశారు.

బషీర్‌ రచనలను ఎన్నింటినో స్కూళ్లలో పాఠ్యాంశాలుగా చేర్చారు. భారతీయ/కేరళ సాహిత్య చరిత్ర గ్రంధాలన్నింటిలో వీటిని ప్రత్యేకంగా చర్చించారు. విఖ్యాత దర్శకులు పలు సినిమాలుగా కూడా తీశారు. బషీర్‌ ఫొటోలు, చిత్రాలు ఎంతగా జన బాహుళ్యంలోకి వెళ్లిపోయాయంటే కేరళలోని ప్రతి ఒక్కరూ ఆయనను గుర్తు పట్టగలరు . ఆయన మరణించి ఎన్నో ఏళ్లు గడచిపోయినా ఇప్పటికీ 'బేపూర్‌ సుల్తాన్‌'గా (బషీర్‌ ఈ పేరుతోనే లబ్ధప్రతిష్టులు), భారతీయ సాహితీ జగత్తులో అత్యంత సమ్మోహనాత్మక రచయితగా ఎప్పటికీ నిలిచే వుంటారు.
................

బషీర్‌ కథలు
-వైక్కం మొహమ్మద్‌ బషీర్‌

ముఖచిత్రం: శంకర్‌
మొదటి ముద్రణ: ఆగస్ట్‌ 2009

289 పేజీలు, వెల: రూ.100
.....................

ప్రతులకు, వివరాలకు:

హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌,
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడిమల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌-500067

ఫోన్‌: 040 2352 1849

ఇమెయిల్‌: hyderabadbooktrust@gmail.com


.............

కాంక్రీటు కీకారణ్యాల నుంచి పచ్చటి పల్లెలోకి

ఊరు వాడ బతుకు
ఇండియా టు డే
8-9-2009 సంచికలో వెలువడిన సమీక్ష


చెయ్యి పట్టుకుని ఊరంతా చూపిస్తూ ముచ్చట చెబుతున్నట్టుగా సాగే ఓ చక్కని దృశ్య కావ్యం ఈ ఆత్మకథ .
ఊరుచివర మిద్దె. ఇంటి ముందు దొరోరి మోటబావి. బావి గట్టున మర్రిచెట్టు. దాని మధ్య నుండి రెండు తాటిచెట్లు. పక్కన పంట పొలాలు. అటు పనుల కొట్టం, ఆనుకొని గడ్డివాములు, దొడ్లు, పెంట కుప్పలు. ఎదురుగా ఇంకో ఇల్లు లేదు. ఎప్పుడూ ఇంటి ముందు నుండి చెక్కలకు పోయే బండ్లు, పనులు, మేకలు వచ్చిపోయే జనాలు. ఇక మా ఇల్లు తూర్పు వసారాలో రెండు మగ్గాలు ఎదురెదురుగా నడుస్తుండేవి. మా అన్నలిద్దరు మగ్గాలు నేస్తుండేటోళ్ళు, పెద్ద వసారాలో ఓ బల్ల పీట, పెద్ద మనుఘలు కూర్చోటానికని, పక్కన కుంపటి. దాని వెనుకకు వంటిల్లు ప్రక్కకు పోతె పడమటిల్లు, అదే దేవుని అర్ర. దాంట్లో బియ్యం ఉప్పులు పప్పులు ఉండేవి..''

నాగరికత పేరుతో తుడిచిపెట్టుకుపోయిన ఇలాంటి ఊరు, ఇల్లు ఈ రోజుల్లో మచ్చుకైనా కనబడే అవకాశం ఉందంటారా? అందుకే దేవులపల్లి కృష్ణమూర్తి ఆ పచ్చటి పల్లెబాటన, ఆ చల్లటి ఇంటిలోకి తన ఊరు వాడ బతుకు ద్వారా ఆహ్వానం పలుకుతున్నారు.

బాల్యం నుండి యౌవ్వనం దాకా సాగిన తన ఆత్మకథను ఊరు వాడ బతుకు అంటూ ఒక జోలి (ముచ్చట) లాగా చెప్పుకుంటూ పోయిన కృష్ణమూర్తి, డెబ్భై ఏళ్ళ తన జీవితపు కిటికీ లోంచి బాల్యపు ఆనంతారం, యౌవ్వనపు సూర్యాపేటలోకి తలుపులు బార్లా తెరచుకుని తెరలు తెరలుగా కదలివచ్చిన అనుభవ జ్ఞాపకాలను పూనగుచ్చినట్టు అల్లుకుంటూ పోయారు. రచయితగా తనకిది తొలి పుస్తకమే అయినా మంచి చేయి తిరిగిన రరచనా పటిమను కనబరిచారు. కవులకు కళాకారులు, రచయితలతో విస్తృతమైన పరిచరయాలు, ఏ సాహిత్య సమావేశాన్ని వదలకుండా హాజరైన అనుభవం, నిరంతర పుస్తక పఠనం ఆయనకీ పుస్తక రచనలొ బాగా తోడ్పడి ఉండవచ్చు. 'పొద్దు పొడుస్తుంది లేరా అని తల్లి నిద్ర లెనపడంతో మొదలయ్యే ఈ కథ, పద్దెనిమిదో ఏట భార్య కమల తన జీవితంలోకి ప్రవేశించే 'కలికి గాధారి వేళకు ముగుస్తుంది. తాను రాసే విషయం పట్ల పూర్తి అవగాహన, పుస్తక పరిమితి పై పట్టు, చక్కని ప్లాను ఉన్న రచయితకే ఇలాంటి ఎత్తుగడలతో కతను ప్రారంభించి ముగించడం సాధ్యపడుతుంది. ఈ ఊరు వాడ బతుకు కూడా అంతే పకబ్చందీ ప్రణాళికతో రాసిన నవల లాంటి ఆత్మకథ.

1940 నుండి 58 దాకా ఒక ప్రవాహంలాగా సాగే కృష్ణమూర్తి జీవితకథ, వెనుకబడిన తెలంగాణ పల్లెల్లోని అందరి జీవితాలకూ ప్రతీక లాంటిది. ఆయన తన ఊరును పూర్తిగా తనలోకి ఇంకించుకుని మహాప్రదర్శన చేసి చూపుతారు. ఊరు వెంట తనను, తన వెట ఊరును ఉరికించుకుంటూతీసుకెళ్ళే కథన రీతి ఆద్యంతం ఉత్సాహంగా చదివిస్తుంది. చదువుతుంటే ఆ వేగం, ఆ ఉరుకు పాఠకులూ అందుకుంటారు. మీలో ఊరు, ఊరిలో మీరు లాగా ఉంటుంది. ఆత్మకథ కథ అంటే 'ఎట్లా జరిగింది అట్లాగే' అన్న మూస పద్దతిలో కాకుండా మొదలుపెడితే అపకుండా చదివించడంలాంటి నవలా టెక్నిక్‌ కథ ఒడుపుగా నడుస్తుంది.

పైగామనసు,కళ్ళుఅక్షరాలవెంటఉరుకులుపెడ్తుంటే,చెవులకు మధురమైన జానపద గీతాల హోరు వినబడుతుంటుంది. కథ, కథనం మాట పాట, చక్కని స్క్రీన్‌ప్లే అన్నీ ఉన్న ఈ ఊరు వాడ బతుకు 'అపూ చూపు నుంచి రాసిన సత్యజిత్‌ రే పథేర్‌ పాంచాలి' అని వరవరరావు కొనియాడారు.

ఊరు ఊరి పరిసరాలు, ఊళ్ళో ఉండే ఇళ్ళు, వాటి ఆర్కి టెక్చర్‌, కుటుంబాలు, ఆ కుంటుంబాల మధ్య ఉండే సంబంధాలు. వృత్తులు, దొరోరి పెత్తనాలు, ఇతరత్రా కొత్తగా వచ్చిన పరిణామాలు అన్నీ విపులంగా, విస్తారంగా చెప్పుకుంటూ పోతారు రచయిత. ఆ చెప్పడం చెయ్యి పట్టుకుని ఊరంతా తిప్పుతూ ముచ్చట చెబుతున్నట్లుగా ఉంటుంది.

''ఎర్ర మన్నుతో గోడలు పూసి సున్నంతో మూరకో నిలువు గీత గీసే టోళ్ళు కింది భాగాన చుట్టూ అడ్డ గీతచ వీటిని పట్టేలు పెట్టటమంటారు. ఈ పట్టెలు కోడి రెక్కతో గీస్తే అందంగా అమరేవి. మా వదినెలు పండగలకు పబ్బాలకు ఇల్లు అలికి ముగ్గులు పెడ్తే ఎంతో అందంగా ఉండేది. పేడ, పుట్టమన్ను కలిపి ఇల్లంతా అలికితే నున్నగా ఉండేది. తలుపులకు, దర్వాజాలకు జాజు రంగు ఎర్రగా ఉండేది.'' పేదరికంలో నూ ఇలాంటి ఇల్లల్లో జీవనం పచ్చగా ఉండేదో, ప్రజలు ఎంత సంతోషంగా ఉండేవారో తెలంగాణ ప్రాంత ప్రజలు మాట్లాడుకునే భాషలో రాసిన ఈ వివరణాలు అన్ని ప్రాంతాల వారినీ అసక్తిదాయకంగా చదివిస్తాయనడంలో సందేహం లేదు.

బల్లెపీట, దేవుని అర్ర, పటేండ్లు, దర్వులు, ముసుర్లు, పొటుకు పెట్టడం, గిన్నె పండ్లు,తాతీళ్ళు, గాబులు అటిక, ఆట, బెర్ర, దూప, చింతపాల పళ్ళు, కలికి గాంధారి వేళ... లాంటి తెలంగాణ మాండలికంలోని లెక్కకు మిక్కిలి పదాలతో జీవధారలా సాగే ఈ రరచనలో, ''తీరకుంట చేస్తే చాల కుంటాయె, నాభికాడ చల్లబడితే నవాబు కాడ జవాబియ్యొచ్చు, గుడ్డి కొంగకు కొమ్రట్ట దొరికినట్టు'' లాంటి సామెతలు సందర్భశుద్ధితొ పుస్తకమంతా పరచుకుంటవి.

ఇలా తన పల్లె ప్రపంచంలో జరిగే రకరకాల ఆచార వ్యవహారాలు, పండగ పబ్బాలు, జాతర్లు, ప్రదర్శనలు, బాగోతాలు, ఆనాటి నైజాం రజాకార్ల దురాగతాలు, సంఘపోల్ల తిరుగుబాట్లు, కమ్యూనిస్టు నాయకుల ప్రభావం, ఊరి దొరల పలాయనం ఇంకా అనేకానేక సామాజిక విషయాలు కళ్ళకు కట్టినట్టు వర్ణిస్తూనే బాల్యం నుంచి తాను పెరుగుతున్న క్రమాన్నీ సమానంగా నడుపుకుంటూ వచ్చారు కృష్ణమూర్తి.

నేత కుంటుంబంలో పుట్టినందున అబ్బిన విద్యేమో, దేనికి దాన్ని ఒక పద్ధతి ప్రకారం అల్లుకుంటూ గాడి తప్పని, గాడీగా లేని చక్కని పట్టువస్త్రం నేశారీ సాలాయన. ఈ వస్త్రానికి గొప్పగా అమరిన వెండి జరీ అంచు లక్ష్మణ్‌ బొమ్మలు.తెలంగాణ పునరుజ్జీవనాన్ని మరొక్కసారి కళ్ళముందు అవిష్కరించిన ఈ ఊరు వాడ బతుకుకు కొనసాగింపుగా, కృష్ణమూర్తి 'అసలు జీవితం 'లోకి ప్రవేశించిన కథ మరో భాగంగా రావచ్చు.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ఊరు వాడ బతుకు
- దేవులపల్లి కృష్ణమూర్తి
ముఖచిత్రం, బొమ్మలు : లక్ష్మణ్‌ ఏలే
మొదటి ముద్రణ: మే 2009
136 పేజీలు, వెల: రూ.40

ప్రతులకు, వివరాలకు:
హైదరాబాద్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌
ప్లాట్‌ నెం.85, బాలాజీ నగర్‌, గుడిమల్కాపూర్‌,
హైదరాబాద్‌ - 500 067
ఫోన్‌ నెం. 040 2352 1849

ఇమెయిల్‌: hyderabadbooktrust@gmail.com

మా పుస్తకాలని ''ఎవికెఎఫ్‌ బుక్‌ లింక్‌'' వారి ద్వారా (http://www.avkf.org/BookLink/book_link_index.php) కూడా పొందవచ్చు.